Yaklaşık olarak 18.000 farklı çekirge türü vardır . Çekirgeler , Kuzey ve Güney kutuplarda soğuk iklime sahip bölgeler haricinde dünyanın birçok yerinde vardır. Bu yazımızda tarımsal üretimde zarara neden olan çekirge türlerini konu alacağız.
Çekirgeler tarımsal üretimde zarara neden olan toprak üstü zararlılardır. Çekirge çeşitleri genellikle 20-50 cm arasında değişen boylarda, ön kanatları çok damarlı ve kalın, arka kanatları dar ve uzundur. Arka bacakları uzun ve sıçrayıcı özelliğe sahiptir. Hemen hemen hepsi bitkilerle beslenir. Ağız yapısı çiğneyici ve ısırıcı tiptedir.
Çekirgelerin Zarar Şekli
Özellikle genç bitkilerde daha fazla zarara neden olurlar. Çok yıllık bitkilerde ise yeni sürgün ve filizler, yaprak ve çiçekleri, dane ve meyvelerini yerler. Bu yazıda ekonomik boyutta zarara neden olan çekirge çeşitlerinden bahsedeceğiz.
Ekonomik Zarara Neden Olan Çekirge Çeşitleri
Tarımsal üretimde zarara neden olan çekirge çeşitlerini şu şekilde sıralayabiliriz;
Kılıçlı çekirge:
Tarla bitkileri, bağ, meyve ağaçları, çayır ve meralar, tarla bitkilerinin yeşil aksamını yemek suretiyle ekonomik zarara neden olurlar.
Fas çekirgesi:
Özellikle çayır ve meralarda zarara neden olan zararlı aynı zamanda yem bitkileri ve tahıllarının sap kısımlarını keserek ve bitkileri yemek suretiyle ekonomik yönden zarara neden olurlar.
Madrap çekirgesi:
Başta çeliştik tarlaları olmak üzere bağ, ayçiçeği, pamuk ve tahıllarda da keserek ve yemek suretiyle zarar verirler.
İtalyan çekirgesi:
Genellikle çayır ve meralarda olmak üzere tahıl ve yem bitkilerini yemek, kesmek ve kemirerek ekonomik yönden zarara neden olurlar.
Kara çekirge:
Bazı sebzeler, pamuk, şeker pancarı, tütün ve tahılları keserek ve kemirerek zarar verirler.
Güdük çekirge:
Yem bitkileri, tahıllar, çayır ve meralarda bitkilerin saplarını keserek ve bitkileri yemek suretiyle zarar verirler.
Çekirgeler ile Mücadele Yöntemleri
Zararlıya karşı kültürel önlemler, biyolojik ve kimyasal mücadele yöntemleri uygulanabilir.
Kültürel önlemler
Arazi sürülürken toplu olarak bıraktıkları alanlardaki yumurtalar yok edilerek popülasyon miktarları düşürülebilir.
Biyolojik mücadele:
Doğada bulunan avcı böcekler sayesinde popülasyon miktarları azaltılabilmekte yada belirli sınırda tutulabilmektedir.
Kimyasal mücadele:
Arazide zararlı nimfleri varsa ve zarara neden olmaya başladılar ise ilaçlamaya başlanılmalıdır. Toplu olarak hareket ettiklerinden iklim koşulları, yumurta açılımı gibi nedenlerle zaman zaman duraksayıp tekrar zarara neden olabilirler.
Arazide ilaçlama yapıldıktan sonra gözlemleme yapılarak gerekirse tekrar ilaçlama yapılabilir. Kimyasal ilaç uygulaması Nisan ve Temmuz ayında yapılır.
Çekirge ilacı:
Güncel kimyasal listeye ulaşmak için tıklayın.
